Dat is de vraag die we het vaakst krijgen. Het antwoord past in één zin: we telen geen groenten, we telen een bodem, en de groenten komen daarna.
Een gezonde bodem is geen poeder, het is een stapeling van kruimels, aan elkaar gekleefd door bacteriën en de draden van schimmels. Tussen die kruimels zitten holtes: daar passen lucht, water en wortels doorheen. Ploegen breekt die structuur. Op dat moment ziet de aarde er mooi en fijn uit; drie buien later is ze aangestampt, vormt ze een korst en loopt het water weg in plaats van in te sijpelen.
Bij ons draagt een bed dat geen groenten draagt iets anders: een mulchlaag van hooi of houtsnippers, of een expres gezaaide groenbemester. De regel past in drie woorden: nooit kale grond.
En het onkruid? We spelen met de kalender. We bereiden het bed twee tot drie weken voor het zaaien voor, begieten het, laten de zaden aan de oppervlakte ontkiemen en halen ze dan in één heel oppervlakkige beurt weg. Daarna zaaien we in een bed dat zijn eerste voorraad al kwijt is: dat is het valse zaaibed.
Werkt het? Niet op magische wijze en niet het eerste jaar: we spreken in jaren, niet in weken. We zitten in ons eerste seizoen en zeggen dat liever. Voor de details van onze werkwijze kijkt u op de pagina 'De boerderij'.
- #levendebodem
- #permacultuur
- #groenteteelt
- #microboerderij